"رئيس دانشگاه آزاد اسلامي با اظهار تاسف از کساني که اکنون تلاش مي کنند با اشکال مختلف دستاوردهاي نظام جمهوري اسلامي را ناديده گرفته و به آنان ايراد وارد مي کنند، اظهار داشت؛ متاسفم براي کساني که مانند پشه مي نشينند و به تخريب مسوولان نظام مي پردازند."

معمولا آدم ها حرف هایی که می زنند بسیار مودبانه تر از حرف هایی که نمی زنند و در دل دارند!

موبایل همه ی معلمان خاموش شده است و گرفتن خبر از آنان غیر ممکن است.

خبر جدید تر در وبلاگ کانون صنفی معلمان ایران

کنار هر آب سرد کن استوانه های بزرگ پر از لیوان یک بار مصرف و سطل های زباله بزرگ پر از همانها.

۲.همان شهر ، دانشگاه ، دفتر اساتید گروه مهندسی مکانیک ، هوا فضا و . . .:

"استاد گرامی از آنجا که هر لیوان یک بار مصرف ۴۰۰ ریال هزینه دارد حتی الامکان از لیوان شخصی استفاده فرمایید."

یادش بخیر

توهمی که تنهایی به من می بخشید!

"از نوشته ها تنها دوستار آن ام که با خون خود نوشته شده باشند.با خون بنویس تا بدانی که خون جان است.

دریافتن خون بیگانه آسان نیست : از سرسری خوانان بیرازم.

سده ای دیگر با چنین خوانندگان یعنی گندیدن جان!

این که هر کس خواندن تواند آموخت ، سرانجام نه تنها نوشتن که اندیشیدن را نیز تباه خواهد کرد."

الان صد سال بیشتر از مرگ جناب نیچه گذشته و همه کس خواندن را آموخته و ابزاری (که همینک جنابعالی بدان خیره شده ای!) ساخته شده که نوشته های همه کس را توانی خواند و سرسری هم می خوانی و به این کار عادت می کنی و معتادش می شوی و عمراً دیگه حوصله خوندن نوشته هایی که با خون نوشته شده اند را داشته باشی و این شاید یعنی همان گندیدن جان!

من که نیچه شناس نیستم اما بر طریق "هر کسی از ظن خود شد یار من . . . "که می تونم این برداشت رو از جملات نیچه داشته باشم!