بیش ازسه هفته از بازداشت غیر انسانی جمعی از فعالان دانشجویی می گذرد.

 تاکنون سیاست پلید سانسورخبری،تهدید وارعاب ،بسیاری از خانواده های این دانشجویان را از وضعیت عزیزانشان بی خبر نگاه داشته وآنها را دچار بیم وهراسی مضاعف نموده.

 این گونه برخوردها بامنتقدین ازهرصنف وطبقه وبه ویژه دانشجویان-دانشجویانی که به خوداگاهی رسیده ودرد مردم دردشان است-البته تازگی ندارد بلکه دراین دوران خوش مهرورزی دولت خدمتگزار! فضای سیاسی اندک باز شده درجامعه وداشگاه به رخوت ،انفعال وزوال کشانده شده. گویی اندک آگاهی سیاسی مردم، برجان حاکمان زهر هلاهل می نماید.

 شگفتی در این میان،کوری تاریخی است که همچون یک بیماری لاعلاج و البته مسری گریبانگیر قدرتمندان این مرز وبوم شده وآنها هربار رشید ترین وشریف ترین فرزندان ملت را بلاگردان امیال مالیخولیایی خویش می نمایند.

 این تراژدی تاریخی را همچون گذشته-بارها وبارها وهربار به امید آخرین بار- یاداور می شویم شاید که پند گیرند.

 ماجمعی از اعضا سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید رجایی، ضمن محکوم کردن هرگونه بازداشت غیر انسانی وبرخورد غیر مدنی با هریک از آحاد جامعه،درخواست آزادی فوری تمام دوستان دربندمان را داریم و  این سخن را یاد آورمستبد پروران وسرکوب پیشگان می شویم که :

            هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت